نمىدانيم ولى معذلك در مراجعه به لغت اينطور هم نيست كه هيچ فائدهاى مترتّب نشود چه آنكه مراجعه بكلام ايشان بسا موجب آن مىشود كه به معنا قطع و يقين حاصل شود چنانچه بسيار اتّفاق مىافتد كه رجوع بقول آنها سبب مىشود كه قطع پيدا كنيم لفظ در فلان مورد ظاهر در معناى كذائى است اگرچه يقين پيدا نشود كه لفظ مزبور در آن معنا حقيقت بوده يا مجاز مىباشد چنانچه وقوع اين امر بسيار اتّفاق افتاده و پرواضح است نفس ظهور لفظ در معنائى در مقام فتوى كافى است .
تحرير و شرح
قوله : على هذا : مشار اليه « هذا » عدم حجّيّت قول لغوى در زمان انفتاح باب علم مىباشد .
قوله : مع هذا : مشار اليه « هذا » عدم حجّيّت قول لغوى مىباشد .
قوله : فى المراجعة اليها : ضمير در « اليها » به لغت عود مىكند .
قوله : فانّه ربّما يوجب القطع : ضمير در « فانّه » به رجوع بقول اهل لغت برمىگردد .
قوله : بعد الظّفر به و بغيره : ضمائر در « به » و « بغيره » به معنا راجع مىباشند .
قوله : و ان لم يقطع بانّه حقيقة فيه : ضمير در « بانّه » به لفظ و در « فيه » به معنا عود مىكند .
قوله : و هو يكفى فى الفتوى : ضمير « هو » به ظهور در معنا عود مىكند .