جزء اتيان كند طبيعى بر مأتى به منطبق نمىگردد ولى اين معنا ضررى ندارد زيرا در جائى كه شىء زائد جزء نباشد اگرچه طبيعى يعنى شىء واجب بتمامه بر مأتى به منطبق نمىگردد ولى به ملاحظه سائر اجزاء كه جزء بودنشان معلوم و مسلّم است واجب بر مأتى به منطبق مىشود .
تحرير و شرح
قوله : مع وضوح بطلان احتمال اعتبار قصد الوجه كذلك : يعنى اينكه قصد وجه در هريك از اجزاء بطور جداگانه و علىحدّه معتبر باشد بطلانش واضح و روشن است .
قوله : و وجوب اقترانه به : ضمير مجرورى در « اقترانه » به واجب و در « به » به وجه راجع است .
قوله : هو وجه نفسه : يعنى وجه نفس الواجب .
قوله : من وجوبه النّفسيّ : بيان است از « وجه نفسه » .
قوله : لا وجه اجزائه : يعنى اجزاء الواجب .
قوله : من وجوبها الغيرى : چه آنكه وجوب اجزاء از باب وجوب مقدّمى است كه از سنخ واجبات غيرى به حساب مىآيد .
قوله : او وجوبها العرضى : يعنى واجب بالذّات مجموع و كلّ مركّب بوده و بالتّبع و بالعرض اجزائش نيز واجب مىباشند .
قوله : و اتيان الواجب مقترنا الخ : اشاره است به اينكه منافاتى ندارد هم احتياط كرده و اكثر را بجاى آورد و هم قصد وجه را مراعات نمود اعمّ از آنكه وجه يعنى وجوب را بعنوان غايت قرار دهد يعنى مكلّف بگويد :
اين عمل را بجاى مىآورم چونكه واجب است .
يا به صورت وصف نيّت نمايد مثلا بگويد : اين عمل واجب را بجاى مىآورم .
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 678
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦٧٨