تحرير و شرح
قوله : امّا الصّلوة فيها : ضمير در « فيها » به دار غصبى راجع است .
قوله : و اقتضائه : يعنى اقتضاء امر .
قوله : على ما فيها من المفسدة : ضمير در « فيها » به صلوة راجع است و كلمه « من المفسدة » بيان است از ماء موصوله .
قوله : الّا انّه لا شبهة الخ : ضمير در « انّه » به معناى « شأن » است .
قوله : انّ الصّلوة فى غيرها : ضمير در « غيرها » به دار غصبى راجع است .
قوله : تضادّها : ضمير مؤنّث به صلوة دار غصبى راجع است .
قوله : بناء على انّه لا يبقى مجال مع احديهما للاخرى : ضمير در « انّه » به معناى « شأن » مىباشد و ضمير در « احديهما » به صلوة در دار غصبى و غير آن راجع است .
قوله : مع كونها اهمّ منها : ضمير در « كونها » به صلوة در غير دار غصبى راجع بوده و در « منها » به صلوة در دار غصبى عود مىكند .
قوله : لخلوّها من المنقصة : ضمير در « لخلوّها » به صلوة در دار غير غصبى راجع است .
قوله : من قبل اتّحادها مع الغصب : ضمير در « اتّحادها » به صلوة در دار غصبى راجع است .
قوله : لكنّه عرفت عدم الاقتضاء : ضمير در « لكنّه » به معناى « شأن » مىباشد .
قوله : و ان لم تكن مأمورا بها : ضمير در « لم تكن » به صلوة در دار غصبى راجع است .
متن :
الامر الثّانى
قد مرّ فى بعض المقدّمات انّه لا تعارض بين مثل خطاب « صلّ » و
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 1449
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٤٤٩