البتّه بنابر اينكه نهى از نماز در اينقسم بخاطر اتّحادش با كون در اين مواضع باشد .
تحرير و شرح
قوله : فقد اجيب عنه : ضمير در « عنه » به وجه اوّل راجع است .
قوله : يوجب ذكرها بما فيها : ضمير در « ذكرها » به وجوه راجع بوده چنانچه ضمير در « فيها » نيز چنين مىباشد .
قوله : كصوم يوم العاشوراء : چه آنكه روزه ايّام ديگر خود مستحبّى مستقلّ بوده بدون اينكه بعنوان بدل از روزه عاشوراء تشريع شده باشند .
قوله : و النّوافل المبتدئة : يعنى نوافل بدون سبب و تبرعى .
قوله : فى بعض الاوقات : مانند نماز نافله بدون سبب بعد از خواندن نماز صبح تا طلوع خورشيد يا پس از نماز عصر تا غروب آفتاب .
قوله : ما تعلّق به النّهى كذلك : مقصود از « كذلك » اينستكه نهى به ذات و عنوان عبادت تعلّق گرفته .
قوله : كالنّهى عن الصّلوة فى الحمّام : چه آنكه نماز در اماكن ديگر همچون خانه و يا مسجد بدل از آن ميباشند .
قوله : بل بما هو مجامع معه وجودا : ضمير « هو » به ماء موصوله راجع بوده و ضمير در « معه » به « ما تعلّق النّهى به » كه عبادت مىباشد عائد است .
قوله : او ملازم له : ضمير در « له » به « ما تعلّق النّهى به » برميگردد .
قوله : بناء على كون النّهى عنها : يعنى عن الصّلوة .
قوله : لاجل اتّحادها مع الكون فى مواضعها : ضمير در « اتّحادهما » به صلوة و در « مواضعها » به تهمة عود مىكند .
متن :
امّا القسم الاوّل :
فالنّهى تنزيها عنه بعد الاجماع على انّه يقع صحيحا و مع ذلك يكون
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 1350
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٣٥٠