تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 1020

مساهمون:

ص١٠٢٠
ترجمه :

دنباله بحث در بيان ثمره وجوب و عدم وجوب مقدّمه

ثمره و نتيجه در مسئله اصولى همانطوريكه قبلا گذشت صرفا اينستكه نتيجه مسئله براى وقوع در طريق اجتهاد و استنباط حكم فقهى صلاحيّت داشته باشد چنانچه در مسئله مورد بحث اگر بملازمه بين وجوب مقدّمه و وجوب ذو المقدّمه قائل شديم ثمره‌اش اينستكه : ملازمه بين ايندو وجوب را ضميمه به اينمقدّمه ميكنيم كه فلان شيئ مقدّمه براى فلان واجب است و از انضمام ايندو مقدّمه نتيجه چنين مىشود پس مقدّمه كذائى واجب و لازم مىباشد .

نفى ثمره مسئله اصولى بودن از مثل برء نذر و عدم آن

و از اين توضيحى كه داده شد ميتوان كشف كرد كه برء نذر و فراغ ذمّه از آن بآوردن مقدّمه واجب در جائى كه واجب را نذر نموده باشد ، و همچنين حاصل شدن فسق بواسطه ترك يك واجب كه مقدّماتش متعدّد بوده و شخص جميع مقدّمات آن را ترك نمايد و بدينوسيله اصرار بر حرام صادق گردد ، و نيز عدم جواز اخذ اجرت بر فعل و اتيان مقدّمه را نميتوان ثمره و نتيجه مسئله اصولى مورد بحث ( بحث مقدّمه واجب ) دانست زيرا در مسئله اوّل برائت ذمّه و عدم آن تابع قصد و نيّت ناذر ميباشند ، پس اگر شخص قصدش از واجب منذور واجب نفسى بوده چنانچه اطلاق واجب منصرف به همين قسم مىباشد بآوردن مقدّمه برائت ذمّه برايش حاصل نميشود اگرچه بملازمه بين وجوب مقدّمه و وجوب ذو المقدّمه قائل باشيم و اگر نيّت ناذر از وجوب اعمّ از وجوب مقدّمى و نفسى باشد آوردن مقدّمه موجب حصول فراغت ذمّه است اگرچه بملازمه مزبور قائل نباشيم .
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 1020 | سيد محمد جواد ذهنى تهرانى