تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 966

مساهمون:

ص٩٦٦
اعتبار شده در نتيجه مقدّمه وقتى از توصّل و حصول مزبور منفكّ باشد ديگر مطلوب و واجب نميباشد . و صريح وجدان قاضى و حاكم است باينكه شخص وقتى امرى را بمجرّد شيئ ديگر اراده نمود زمانى كه مطلوب دوّم منفكّ و جدا از مطلوب اوّل باشد هرگز آن را نخواسته و طالبش نميباشد . در نتيجه لازم است بگوئيم : وقتى شيئ دوّم بر وجه مطلوبيّت و وجوب منوط است بحصول مطلوب اوّل . تمام شد محلّ حاجت از كلام صاحب فصول خداوند درجاتش را متعالى بفرمايد . تحرير و شرح

استدلال مرحوم صاحب فصول به ادلّه سه‌گانه جهت اثبات مدّعاى خود

صاحب فصول جهت اثبات مقدّمه موصله يعنى اتّصاف مقدّمه بوجوب در صورت توصّل به ذو المقدّمه به سه دليل متمسّك شده كه شرح آنها چنين است : دليل اوّل وجوب مقدّمه به حكم عقل مىباشد و در سعه و ضيق احكام لازمست به نفس حاكم رجوع نمود و چون عقل تنها در صورتى كه بواسطه مقدّمه توصّل به ذو المقدّمه حاصل شود مقدّمه را واجب ميداند لاجرم اتّصاف مقدّمه بوجوب در غير اين صورت صحيح نيست .
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 966 | سيد محمد جواد ذهنى تهرانى