بواسطه تمهيد مقدّمه آن مىباشد .
قوله : انّه لا ينحصر التّفصّى : ضمير در « انّه » به معناى « شأن » مىباشد .
قوله : عن هذه العويصه : كلمه « عويصه » يعنى اشكال و مقصود از آن لزوم مقدّمه پيش از وجوب واجب مىباشد .
قوله : بالتّعلّق بالتّعليق : كلمه « بالتّعلّق » جارّ و مجرور بوده و متعلّق است به « تفصّى » و معنايش تمسّك و استدلال است و مقصود از « بالتّعليق » قائل شدن بواجب معلّق است بنابراين معناى عبارت چنين مىشود :
تفصّى و استخلاص از اشكال منحصر به تمسّك نمودن و چنگ زدن به واجب معلّق نميباشد .
و اين عبارت تعريض به مرحوم صاحب فصول است .
قوله : او بما يرجع اليه من جعل الشّرط من قيود المادّة : كلمه « بما يرجع » معطوف است به « التّعليق » و ضمير در « اليه » به تعليق راجع بوده و كلمه « من » بيان است از « ما يرجع » و اين عبارت در مقام تعريض بفرموده شيخ عليه الرّحمه مىباشد .
قوله : فانقدح بذلك انّه لا اشكال فى الموارد : مشار اليه « ذلك » عدم انحصار جواب در فرموده صاحب فصول و شيخ ( رهما ) بوده و ضمير در « انّه » به معناى « شأن » مىباشد .
قوله : ممّا وج عليه الصّوم فى الغد : اولى و بهتر بود كه مرحوم مصنّف بجاى « ممّا » ، « ممّن » ميفرمود .
قوله : اذا يكشف به بطريق الان : ضمير در « به » به وجوب مقدّمه راجع بوده و مقصود از « انْ » دليل « ان » مىباشد و آن استدلال از وجود معلول براى وجود علّت مىباشد .
قوله : زمان اتيانه : يعنى اتيان واجب .
قوله : و لا محذور فيه : ضمير در « فيه » به تأخّر زمان اتيان واجب راجع
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 851
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٨٥١