قضاء او لا يجزى :
تحقيق الكلام فيه يستدعى التّكلّم فيه تارة فى بيان ما يمكن ان يقع عليه الامر الاضطرارى من الانحاء و بيان ما هو قضيّة كلّ منها من الاجزاء و عدمه .
و اخرى فى تعيين ما وقع عليه .
ترجمه :
موضع دوّم
در آن دو مقام است :
مقام اوّل
كلام در اينست كه اتيان بمأمور به اضطرارى آيا از اتيان بمأمور به بامر واقعى براى بار دوّم پس از رفع اضطرار در وقت بعنوان اعاده و در خارج وقت بر سبيل قضا مجزى است يا مجزى نمىباشد .
تحقيق كلام در آن مستدعى و مقتضى است كه يكبار در اطراف امكان كيفيّت وقوع امر اضطرارى و بيان مقتضاى هريك از انحاء اين امر يعنى اجزاء و عدم آن صحبت كرده و بار ديگر در تعيين كيفيّت وقوع آن بحث نمائيم .
تحرير و شرح
مرحوم مصنّف در مقام اوّل از موضع ثانى در اينباره صحبت دارند كه مكلّف اگر مأمور به بامر اضطرارى را انجام داد و سپس اضطرار مرتفع گرديد آيا اتيان اوّل موجب اجزاء بوده بهطورىكه نيازى به آوردن مأمور به بامر واقعى براى بار دوّم نباشد يا اجزاء را نمىتوان قبول نمود و مكلّف ملزم است كه مأمور به بامر واقعى را بياورد .
مثلا به واسطه نبودن آب شخص نمازش را با تيمّم خواند و پس از