راجع است .
قوله : و ان كان وافيا به لو اكتفى به : ضمير در « كان » به امتثال راجع بوده و ضمير در « به » به غرض و در « اكتفى » به مولى و در « به » به امتثال اوّل عود مىنمايد .
قوله : كما اذا اتى بماء امر به مولاه : ضمير در « اتى » و « مولاه » به عبد و در « به » به ماء عود مىكند .
قوله : ليشربه فلم يشربه بعد : ضمير فاعلى در « ليشربه » به مولى و ضمير مفعولى به ماء راجع است و كلمه « بعد » مبنى بر ضمّ بوده چون مضافاليهاش معنا در تقدير است و تقدير كلام بعد الاتيان مىباشد .
قوله : فانّ الامر بحقيقته و ملاكه : ضميرهاى مجرور به امر راجع است .
قوله : لم يسقط بعد : كلمه « بعد » مبنى بر ضمّ بوده و تقدير بعد الاتيان مىباشد .
قوله : و اطّلع عليه العبد : ضمير در « عليه » به اهراق راجع است .
قوله : وجب عليه اتيانه ثانيا : ضمير در « عليه » به عبد راجع است .
قوله : كما اذا لم يأت به اوّلا : ضمير فاعلى در « لم يأت » به عبد و ضمير مجرورى در « به » به ماء راجع است .
قوله : ضرورة بقاء طلبه : يعنى طلب مولى .
قوله : ما لم يحصل غرضه : يعنى غرض مولى .
قوله : الدّاعى اليه : كلمه « الدّاعى » صفت است براى « غرضه » و ضمير مجرورى در « اليه » به طلب راجع است .
قوله : لما اوجب حدوثه : ضمير فاعلى در « اوجب » به غرض و ضمير در « حدوثه » به طلب عود مىكند .
قوله : فحينئذ : يعنى حين عدم حصول غرض مولى .
قوله : يكون له الاتيان : ضمير در « له » به عبد راجع است .
قوله : كما كان له قبل اتيانه الاوّل : ضمير در « له » به عبد راجع بوده و
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 661
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦٦١