مادّه امر نيز در اين مضمار بىنصيب نمىباشد .
قوله : ثمّ لا يذهب عليك : يعنى لا يخفى عليك .
قوله : على ما حكاه السّكّاكى : ضمير منصوبى در « حكاه » به ماء موصول راجع است .
قوله : كون النّزاع هاهنا : مشار اليه « هاهنا » مبحث مرّه و تكرار در امر مىباشد .
قوله : كما فى الفصول : يعنى صاحب فصول چنين پنداشته كه اتّفاق مزبور موجب آن مىشود كه نزاع در اينجا فقط در « هيئت » باشد .
قوله : فانّه غفلة و ذهول : ضمير در « فانّه » به توهّم صاحب فصول راجع است .
قوله : كون المصدر كذلك : مقصود از « كذلك » دلالت مصدر مجرّد از الف و لام و تنوين بر ماهيّت مىباشد .
قوله : بل هو صيغة مثلها : ضمير « هو » به مصدر و در « مثلها » به مشتقّات راجع است .
قوله : و كيف بمعناه يكون مادّة لها : كلمه « با » در « بمعناه » به معناى « مع » بوده و ضمير مجرورى در « بمعناه » به مصدر و در « لها » به مشتقّات عود مىكند و حاصل مراد اينست كه :
مصدر با معنائى كه دارد و باعتبار آن قابل حمل نمىباشد چگونه مادّه و مبدأ براى ساير مشتقّات بتواند باشد درحالىكه مشتقّات با معنائى كه دارند قابل حمل هستند .
قوله : فعليه يمكن الخ : ضمير در « عليه » به عدم كون المصدر مادّة لسائر المشتقّات راجع است و كلمه « فاء » تفريع برآن مىباشد .
قوله : فى مادّتها : يعنى مادّه سائر مشتقّات .
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 607
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦٠٧