تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — صفحة 1431

مساهمون:

ص١٤٣١
أقريب ما توعدون ام يجعل ( آيا آنچه وعده داده شده‌ايد نزديك است يا قرار مىدهد . . . ) . شاهد در « ام » است كه براى طلب تعيين بوده و بعد از همزه‌اى كه ما را از لفظ « اىّ » بىنياز مىكند واقع شده است . مصنّف گويد : بسا همزه ساقط مىگردد مشروط باينكه بواسطه حذفش از خفاء معنا در امان باشيم . شارح گويد : مانند : سواء عليهم انذرتهم الخ . كه در اصل ءانذرتهم بوده و چون معنا بعد از حذف معلوم و مشخّص است لاجرم از حذف آن مانعى ممانعت نمىكند . و نظير آنچه در قول شاعر آمده :
فو اللّه ما ادرى و ان كنت داريا * بسبع رمين الجمر ام بثمان
يعنى : پس به خدا قسم اگرچه در صدد دانستن بودم ولى نفهميدم آيا جمره را هفت بار زد يا هشت بار كه در اصل : أ بسبع رمين الجمر الخ بوده و چون معنا معلوم و مشخّص است و با حذف همزه خللى در آن وارد نمىشود لاجرم همزه ساقط گرديده . قوله : سواء علينا اجزعنا ام صبرنا : آيه ( 21 ) از سورهء ابراهيم . قوله : سواء عليم ادعوتموهم الخ : آيه ( 193 ) از سورهء اعراف . قوله : بان طلب بها و بام : ضمير در « بها » به همزه راجع است . قوله : و ان ادرى أقريب الخ : آيه ( 109 ) از سورهء انبياء . قوله : ءانتم اشدّ خلقا الخ : آيه ( 27 ) از سوره النازعات . قوله : أقريب ممّا توعدون ام يجعل : آيه ( 25 ) از سورهء جنّ . متن : « 550 »
و بانقطاع و بمعنى بل وفت * إن تك ممّا فيّدت به خلت
تجزيه و تركيب واو : عاطفه . بانقطاع : جارّ و مجرور ، متعلّق به « وفت » .