پسران كوچك ما .
شاهد در « حتّى » است كه « الكماة » را به « كم » عطف كرده و « كماة » غايت رفعت محسوب مىشود و همچنين « حتّى » در مصراع دوّم « بنينا » را عطف كرده است به « نا » و معطوف غايت خسّت به حساب مىآيد .
سپس شارح گويد :
حتّى در دلالت برعدم ترتيب همچون واو مىباشد يعنى همانطورى كه واو صرفا براشتراك معطوف و معطوف اليه در حكم دلالت دارد بدون دلالت برترتيب و تقدّم و تأخّر يكى نسبت به ديگرى عينا حتّى نيز چنين مىباشد .
متن : « 548 »
و أم بها اعطف إثر همز التّسوية * أو همزة عن لفظ أىّ مغنية
تجزيه و تركيب
واو : عاطفه .
ام : مبتداء .
بها : جارّ و مجرور ، متعلّق به « اعطف » .
اعطف : فعل امر ، مفرد ، مذكّر ، حاضر ، خبر براى « ام » .
اثر : به معناى « بعد » ، ظرف ، متعلّق به « اعطف » ، مضاف .
همز : مضاف اليه ، مضاف .
التسوية : مضاف اليه .
او : عاطفه .
همزة : معطوف به « همز التسوية » ، موصوف .
عن : جارّه .
لفظ : مجرور به « عن » ، متعلّق به « مغنيه » ، مضاف .
اىّ : مضاف اليه .
مغنيه : صفت براى « همزه » .
ترجمه
و با « ام » عطف كن بعد از همزه تسويه يا پس از همزهاى كه از لفظ « اىّ » ما را مستغنى مىگرداند .