قوله : و نظيره : ضمير مجرورى به « ما احد احسن به ابى آخر المثال » راجع است .
قوله : اجمعوا : يعنى ادباء و نحاة اجماع كردهاند .
قوله : اللّه اعلم حيث يجعل رسالته : آيه ( 124 ) از سورهء انعام .
قوله : دلّ عليه اعلم : ضمير در « عليه » به فعل مقدّر راجع است .
قوله : او مفعول به على السعة : مقصود از « مفعول به على السعة » مفعول فيهى است كه به منزله مفعولبه باشد .
قوله : و قواعد النحو تأباه : ضمير منصوبى در « تأباه » به جواب دوّم راجع مىباشد .
قوله : لنصّهم على انّ حيث الخ : ضمير در « نصّهم » به ادباء راجع است .
قوله : لا يتصرّف : يعنى ظرف متصرّف نيست كه هم مفعولفيه و هم غير آن واقع شود .
قوله : و انّه لا يتوسّع الخ : ضمير در « انّه » به معناى شأن مىباشد .
متن : « 506 »
يتبع فى الأعراب الاسماء الأول * نعت و توكيد و عطف و بدل
تجزيه و تركيب
يتبع : فعل مضارع ، معلوم ، مفرد ، مذكّر ، غائب .
فى : حرف جارّ .
الاعراب : مجرور به « فى » .
الاسماء : اسم ، جمع مكسّر ، مفعول ، موصوف .
الاول : بضمّ همزه و فتح واو جمع « اوّل » ، صفت براى « الاسماء » .
نعت : فاعل براى « يتبع » .
واو : عاطفه .
عطف : معطوف به توكيد .
و بدل : عاطف و معطوف برتؤكيد .
ترجمه
نعت و توكيد و عطف و بدل در اعراب اسماء اوّل را متابعت مىكنند .