شأن مىباشد و ضمير منصوبى در « يسبقه » به مفعول معه عود مىكند .
قوله : انّ اكثرهم : يعنى اكثر ادباء .
قوله : يرفعه : ضمير منصوبى در « يرفعه » به مفعول معه راجع است .
قوله : و قد نصب هذا : مشار اليه « هذا » مفعول معه مىباشد .
قوله : فتقديره : يعنى تقدير مثال گذشته .
قوله : بلا ضعف فيه : ضمير در « فيه » به عطف راجع است .
قوله : و اوجبه : ضمير منصوبى به نصب عود مىكند .
قوله : بناء على قاعدته : يعنى قاعدهاى كه سيرافى آن را امضاء كرده است .
قوله : كان مؤثّرا : بفتح ثاء سه نقطه .
قوله : لا يجوز فيه الّا النّصب : ضمير در « فيه » به كلّ ثان راجع مىباشد .
متن : « 315 »
و النّصب إن لم يجز العطف يجب * أو اعتقد إضمار عامل تصب
تجزيه و تركيب
واو : عاطفه .
النّصب : مبتداء .
ان : حرف شرط .
لم : حرف جازم .
يجز : فعل ، مضارع ، مجزوم به « لم » شرط و جواب آن بقرينه و النّصب يجب محذوف است .
العطف : فاعل است براى « لم يجز » .
يجب : فعل مضارع ، مفرد ، مذكّر ، غائب ، مرفوع ، خبر براى « النصب » .
او : عاطفه .