كه در اين سه مثال رفع زيد و خالد و عبد اللّه واجب است زيرا در مثال اوّل فعل يعنى « رأيته » پهلوى « هل » و در مثال دوّمى بعد از « ما » و در مثال سوّمى پس از « ان » قرار گرفته و اين سه حرف صدارت طلب مىباشند باينمعنا كه ماقبل آنها معمول براى بعدشان نمىتواند قرار بگيرد .
متن : « 260 »
و اختير نصب قبل فعل ذى طلب * و بعد ما إيلاؤه الفعل غلب
تجزيه و تركيب
واو : عاطفه .
اختير : فعل ماضى ، مجهول ، از باب افتعال .
نصب : اسم ، نائب فاعل براى « اختير » .
قبل : اسم ، ظرف ، مضاف ، متعلّق به « اختير » .
فعل : مضاف اليه براى « قبل » ، موصوف .
ذى : اسم به معناى « صاحب » ، مضاف .
طلب : مضاف اليه براى « ذى » .
واو : عاطفه .
بعد : اسم ، ظرف ، مضاف ، متعلّق به « اختير » .
ما : موصوله ، مضاف اليه براى « بعد » .
ايلائه : مضاف و مضاف اليه ، مبتداء .
الفعل : مفعول براى « ايلائه » .
غلب : فعل ماضى ، ثلاثى مجرّد ، لازم ، خبر است براى « ايلائه » و جمله اسميّه صله براى « ما » .
ترجمه :
و نصب اسم سابق قبل از فعل طلب و بعد از كلمهاى كه فعل غالبا