بعد : مضاف ، ظرف ، متعلّق است به حذف يا حتم كه در بيت قبلى وارد شده .
واو : مضاف اليه براى « بعد » .
عيّنت : فعل ماضى از باب تفعيل و ضمير فاعلى در آن فاعلش و جمله فعل و فاعل صفت است براى « واو » .
مفهوم : به صيغه اسم مفعول ، مفعول است براى « عيّنت » ، مضاف .
مع : مضاف اليه براى « مفهوم » .
كاف : زائده است .
مثل : مضاف و جمله « كلّ صانع و ما صنع » مضاف اليه آن مىباشد .
كلّ : مضاف ، مبتداء
صانع : مضاف اليه براى « كلّ » .
واو : به معناى « مع »
ما : موصوله ، مبتداء .
صنع : صله و عائد براى « ما » و عائدش محذوف است و تقدير آن « صنعه » مىباشد و كلمه « صنع » فعل ماضى از باب منع يمنع مىباشد . و خبر مبتداء در اينجمله محذوف بوده و تقديرش كلّ صانع و ما صنع مقترنان مىباشد .
ترجمه :
و حذف خبر حتمى است بعد از واوى كه معناى « مع » را مشخّص و معيّن نمايد مثل آنچه در كلّ صانع و ما صنع آمده .
متن : « 140 »
و قبل حال لا يكون خبرا * عن الّذى خبره قد اضمرا
تجزيه و تركيب
واو : حرف عاطف