ولى از نظر ما اظهر اقوال همان رأى مشهور مىباشد .
قوله : للجدّ اذا انفرد : كلمه [ اذا انفرد ] تفسير است براى [ وحده ] لذا مناسبتر آن بود كه مرحوم شارح آن را پس از [ وحده ] ذكر مىفرمودند .
قوله : لاب كان او لام : ضمير در [ كان ] به جدّ راجعست .
قوله : و كذا للاخ للاب و الامّ او للاب : كلمه [ كذا ] اشاره است به اينكه برادر نيز وقتى منفر بود حكمش همچون جدّ مىباشد .
قوله : على تقدير انفراده : يعنى انفراد اخ .
قوله : فالمال بينهما نصفان : ضمير در [ بينهما ] به اخ و جدّ راجع است .
قوله : لاب كانت او لام المال : يعنى المال كلّه .
قوله : و لو كان جدّا او جدّة : ضمير فاعلى در [ كان ] به وارث راجع است .
قوله : اتّحد ام تعدد : ضمائر فاعلى در [ اتّحد ] و [ تعدّد ] به المتقرّب راجع است .
قوله : منها انّه لو ترك جدّته الخ : ضمير در [ منها ] به اقوال راجع است و ضمير در [ انّه ] به ميّت عود مىكند و اين قول طبق فرموده مرحوم شارح در مسالك متعلّق به فضل بن شاذان عليه الرّحمه مىباشد .
قوله : امّ امّه : تفسير است براى [ جدّته ] .
قوله : و منها انّه لو ترك جدّته امّ امّه و جدّته الخ : اين قول نيز تعلّق به فضل بن شاذان و عمّانى دارد .
قوله : و الباقى يردّ عليها بالنّسبة : ضمير در [ عليهما ] بامّ امّه
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 7
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٧