تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 310

مساهمون:

ص٣١٠
مال مىبايد فريضه‌بر را تنها ملاك قرار داده و عدد رو را مورد اعتبار دانست چنانچه سابقا گذشت . و حكمش از نظر صحّت و انكسار آنست كه انشاء اللّه به زودى خواهد آمد . قوله : فاصلها اقل عدد الخ : ضمير در [ اصلها ] بفريضه راجع است و مقصود از [ اصل فريضه ] مخرج فروض مىباشد . قوله : و طريقه ان تنسب بعضها : ضمير در [ طريقه ] به اصل فريضه راجع است يعنى و طريق تحصيل اصل يعنى مخرج مشترك بين فروض . . . و ضمير در [ بعضها ] به فروض راجعست . قوله : فان تباينت : ضمير در [ تباينت ] بفروض بر مىگردد . قوله : ضربت بعضها فى بعض : ضمير در [ بعضها ] به فروض بر مىگردد . قوله : ما ارتفع من ذلك : مشاراليه [ ذلك ] ضرب بعض در بعض مىباشد . قوله : كما اذا اجتمع فى الفريضة نصف و ثلث : مثل اينكه از ميّت كلاله امّى همچون اخوه با زوج اجتماع كرده باشد كه سهم زوج نصف و نصيب كلاله امّى ثلث مىباشد . قوله : كما لو اتفق فيها ربع و سدس : ضمير در [ فيها ] بفريضه راجع است و فرض اجتماع ربع و سدس مثل اين است كه از ميّت زوج و مادر و فرزند باقيمانده باشد . قوله : فاصلها اثنى عشر : ضمير در [ اصلها ] بفريضه راجعست . قوله : و ان تماثلت : يعنى تماثلت الاعداد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 310 | سيد محمد جواد ذهنى تهرانى