بيرون آمد حكم اناث را دارد .
مرحوم شارح سپس مىفرماين :
ظاهرا دعائى كه نقل شد مستحب بوده و خواندنش واجب نيست چه آنكه باقى اخبار از آن خالى است و همچنين نظائر اين حديث از احاديث و اخبار ديگرى كه در آن قرعه ذكر گرديده است .
و در مرسله عبد اللّه بن بكير آمده :
اگر براى فاقد الفرجين فقط منفذى باشد كه از آن بول خارج ميگردد در صورتى كه بولش در وقت بيرون آمدن از محلّى كه نشسته دور تر مىريزد اين خود علامت مذكّر بودن او بوده و در صورتى كه دور تر نريخته بلكه در همان محل نشستن مىريزد پس معلوم مىشود كه مؤنث است .
مرحوم ابن جنيد اسكافى به اين روايت عمل نموده و بر طبقش حكم فرموده است ولى رأى اوّل علاوه بر اينكه مشهور است از حيث سند نيز اصحّ و از جهت دلالت واضحتر و روشنتر مىباشد .
قوله : بان تخرج الفضلة من دبره : مقصود از [ فضله ] بول و غائط مىباشد .
قوله : او يفقد الدبر : ضمير فاعلى در [ يفقد ] به من ليس له فرج راجع است .
قوله : و تكون له ثقبة : ضمير در [ له ] به من ليس له فرج راجع بوده و كلمه [ ثقبه ] بضمّ ثاء و سكون قاف به معناى سوراخ و منفذ .
قوله : بين المخرجين : يعنى مخرج بول و غايط و به عبارت ديگر بين قبل و دبر .
قوله : يخرج منه الفضلتان : ضمير در [ منه ] به ثقبه راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 238
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٣٨