يعنى لمعه مىباشد .
قوله : و من تبعه : يعنى و من تبع الشيخ ( ره ) .
قوله : و يجعل قولا برأسه : ضمير نائب فاعلى در [ يجعل ] به [ ما يظهر من معنى الآلات ] راجع است .
قوله : فى حرمانها من الارض : ضمير در [ حرمانها ] به زوجه غير ذات الولد راجعست .
قوله : مطلقا : چه از عين و چه از قيمت .
قوله : وارثها من الشجر : ضمير در [ ارثها ] به زوجه راجعست .
قوله : كغيره : يعنى كغير الشّجر .
قوله : كان اجود : ضمير در [ كان ] بحمل و جعل مذكور راجع است .
قوله : بل النصوص الصحيحة و غيرها دالّة عليه : ضمير در [ عليه ] به ارث زوجه از شجر راجع است .
مؤلف گويد :
نصوص وارد در اين باب تنها متعرّض اشيائى است كه زن غير ذات ولد از آنها ارث نميبرد و در زمره اين اشياء نامى از شجر برده نشده از اينرو مىتوان گفت پس اين روايات دلالت دارند بر ارث زوجه از عين شجر و از جمله اين روايات حديث ذيل است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج ( 17 ) ص ( 518 ) به اينشرح نقل فرموده :
محمّد بن يعقوب ، از علىّ بن ابراهيم ، از محمّد بن عيسى ، از يونس از محمّد بن حمران ، از زراره و از محمّد بن مسلم ، از مولانا ابيجعفر عليه السلام قال :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 142
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٤٢