يكسان تقسيم كرده بطورى كه بهر مذكّرى سهمى مساوى با سهم مؤنّث داده مىشود چنانچه فرزندان خؤله نيز واجد همين حكم هستند اعمّ از آنكه ابوينى يا ابى و يا امّى باشند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود اينست كه اگر از ميّت فرزندان عمو و عمّه ابوينى باقى مانده و از حيث مذكّر و مؤنث بودن با هم مختلف فرض شوند ميراثى كه بايشان داده مىشود بايد بطورى تقسيم نمايند كه به هر مذكّرى دو برابر مؤنث برسد چنانچه در صورت مفقود بودن فرزندان عمو و عمّه ابوينى اگر اولاد اعمام و عمّات ابى وجود داشتند ايشان نيز ميراث را بايد به همين كيفيّت بين خود توزيع نمايند .
ولى اگر از ميت فرزندان عمو و عمه مادرى باقى مانده باشند يعنى فرزندان كسى كه با پدر ميّت از طرف مادر فقط برادر يا خواهر باشد حكم اين است كه سهمى كه براى ايشان منظور شده و به آنها اعطاء مىگردد بين خود بالتّساوى تقسيم كنند يعنى به مذكّر و مؤنث مساوى برسد همانطورى كه حكم فرزندان دائى و خاله مطلقا چنين مىباشد يعنى اولاد دائى و خاله اعمّ از آنكه دائى و خاله پدر و مادرى ميّت بوده يا ابى و يا امّى باشند در تمام صور سهمى كه به ايشان داده مىشود الزاما بين ايشان بطور تساوى تقسيم مىگردد .
سپس مرحوم شارح مىفرماين :
در صورى كه طرح و فرض شد اگر زوج يا زوجه نيز با اولاد اعمام و اخوال اجتماع داشتند همان حكمى ثابت است كه با آباء اين اولاد مجتمع مىبودند يعنى همچون آنجا در اينجا نيز بزوج نصف ما ترك ميّت
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 113
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١١٣