داده شده و اگر زوجه باشد به او ربع آن را مىدهند و سپس به اقرباى امّى ميّت همچون فرزندان اخوال و خالات نصيب اصلى ايشان را از اصل تركه كه ثلث باشد اعطاء نموده و باقى مانده آن را به اولاد اعمام و عمات ابوينى يا ابى ردّ مىنمايند چنانچه اگر زوج يا زوجه با نفس اعمام و اخوال و خالات اجتماع مىنمودند حكم چنين بود .
قوله : اذا كانوا اخوة مختلفين الخ : ضمير در [ كانوا ] به اولاد العمومة راجع است .
قوله : حيث يرثون مع فقد المتقرّب بالابوين : ضمير در [ يرثون ] به اولاد العمومه من الاب عود مىكند .
قوله : و كذا اولاد الخؤلة مطلقا : اعمّ از آنكه ابوينى بوده يا ابى و يا امّى باشند .
قوله : و لو جامعهم زوج او زوجة : ضمير جمع در [ جامعهم ] به اولاد اعمام و عمّات و اخوال و خالات راجع است .
قوله : فكمجامعته لآبائهم : ضمير در [ كمجامعته ] باحد الزوجين و در [ آبائهم ] به اولاد عمومه و خؤله بر مىگردد .
قوله : فيأخذ النصف : يعنى فيأخذ الزوج نصف التركه ، زيرا ميّت بحسب فرض فرزند ندارد .
قوله : او الرّبع : يعنى فتأخذ الزّوجة ربع التّركة ، چون بحسب فرض از ميّت فرزند باقى نمانده .
قوله : و من تقرّب بالام : مقصود فرزندان اخوال و خالات مىباشد .
قوله : نصيبه الاعلى : مقصود از نصيب اصلى ، سهمى است كه
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 114
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١١٤