قوله : و ان حلّت من الميتة غيره : يعنى اگر چه استعمال اجزاء بدون روح از ميته حيوانات ديگر جايز است بنابراين ضمير در [ حلّيت ] به اجزاء بدون روح راجع بوده و ضمير در [ غيره ] به خنزير عود كرده و اين كلمه صفت است براى [ الميته ] .
قوله : و مثله الكلب : ضمير در [ مثله ] به خنزير راجع است .
قوله : ما لا دسم فيه : كلمه [ دسم ] بفتح دال و سين يعنى چربى .
قوله : و يزول عنه الدسم : ضمير در [ عنه ] بشعر راجعست .
قوله : بان يلقى فى فخّار : ضمير نائب فاعلى در [ يلقى ] بموئى كه چربى دارد راجع است و كلمه [ فخّار ] كوزهاى را كه از گل نپخته ساخته شده گويند .
قوله : و يجعل فى النّار : ضمير نائب فاعلى در [ يجعل ] بفخّار عود مىكند .
قوله : رواه برد الاسكاف عن الصادق عليه السلام : ضمير منصوبى در [ رواه ] به طرز ازاله چربى راجع است .
مؤلف گويد :
روايت مزبور را مرحوم صاحب وسائل در ج ( 16 ) ص ( 404 ) به اين شرح نقل فرموده :
محمّد بن الحسن باسنادش ، از حسين بن سعيد ، از محمّد بن اسمعيل ، از حنّان بن سدير ، از برد اسكاف قال : قلت لابى عبد اللّه عليه السّلام انّى رجل خرّاز لا يستقيم عملنا الّا بشعر الخنزير نخرز له .
قال : خذ منه وبرة فاجعلها فى فخارة ثمّ او قد تحتها حتّى يذهب دسمه ثمّ اعمل به .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 347
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٤٧