مرحوم مصنف قيد امتزاج را معتبر مىداند و يا به صرف اتّصال آب كرّ يا آب متنجّس بگوئيم ظاهرا تطهير حاصل مىگردد بدون لزوم امتزاج اعمّ از آنكه آب متنجّس را در كثير بريزند با آب كرّ را به متنجّس متّصل نمائيم اگر چه آب متنجّس در ظرف دهانه تنگى باشد مشروط به اينكه يا عرفا آن دو را عرف متّحد دانسته و يا آب كرّ در سطحى بالاتر از آب متنجّس قرار گرفته باشد .
قوله : اطلق الحكم بطهارتها : يعنى به طهارت مايعات نجسه
قوله : بممازجتها المطلق : ضمير در [ ممازجتها ] بمايعات نجسه عود مىكند .
قوله : و ان خرج عن اطلاقه : ضمير در [ خرج ] به ماء مطلق راجع است .
قوله : او بقى اسمها : يعنى اسم مايعات .
قوله : و له قول آخر : ضمير در [ له ] به علامه راجعست .
قوله : اذا صبّ فى الكثير : ضمير نائب فاعلى در [ صبّ ] بدهن راجع است .
قوله : و ضرب فيه حتى اختلط اجزائه به : ضمير نائب فاعلى در [ ضرب ] به دهن راجع بوده و در [ فيه ] به ماء مطلق عود مىكند چنانچه ضمير در [ اجزائه ] به دهن و در [ به ] نيز به ماء مطلق بر مىگردد .
قوله : و ان اجتمعت بعد ذلك على وجهه : ضمير در [ اجتمعت ] به اجزاء دهن راجع بوده و مشاراليه [ ذلك ] ضرب دهن در آب بوده و ضمير در [ وجهه ] به ماء مطلق عود مىكند .
قوله : جميع اجزائه بالضّرب : ضمير در [ اجزائه ] بدهن راجع است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 332
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٣٢