أجزاؤه به ، و إن اجتمعت بعد ذلك على وجهه و هذا القول متجه على تقدير فرض اختلاط جميع أجزائه بالضرب و لم يخرج الماء المطلق عن إطلاقه .
و أما الماء فإنه يطهر باتصاله بالكثير ممازجا له عند المصنف أو غير ممازج على الظاهر سواء صب في الكثير ، أو وصل الكثير به و لو في آنية ضيقة الرأس مع اتحادهما عرفا ، أو علو الكثير .
شرح فارسى :
[ طهارت مايعات نجس ]
مرحوم شارح مىفرماين :
علامه عليه الرّحمه در يكى از دو قولش بطور مطلق حكم نموده كه مايعات نجسه پس از ممزوج شدن با آب مطلق پاك ميشوند اگر چه آب بواسطه امتزاج از اطلاق خارج گشته يا اسم مايعات همچون باقى بماند .
مثلا شير پس از امتزاج با آب مطلق هنوز نام شير به آن اطلاق گردد
وى قول ديگرى داشته كه آن عبارت است از طهارت خصوص روغن مشروط به اينكه آن را در آب كثير ريخته و بشدّت بهم زنند تا اجزاء رغن با آب مخلوط و ممزوج گردد كه در اين صورت روغن پاك شده اگر چه پس از آن قطرات چربى روى آب جمع شوند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اين قول از نظر ما وجيه و پسنديده است ولى در فرضى كه بواسطه بهم زدن آب با تمام اجزاء روغن مخلوط گشته و از اطلاقش خارج نشود .
سپس مىفرماين :
و امّا اگر آب بواسطه ملاقات با نجسى متنجّس شد پس تطهيرش به اين است كه آب كرّى با آن ملاقات كرده و با هم ممزوج شوند چنانچه