ظاهرا گرز از نظر حكم همچون گلوله بوده و اگر باعث قتل حيوان شود حيوان حلال نيست مگر آنكه تيز و برّنده بوده بطورى كه براى پاره كردن گوشت صلاحيّت داشته باشد كه در اين صورت حيوان حلال است اگر چه اصابت گرز گوشت را پاره نكرده باشد .
قوله : و الرّمح : يعنى نيزه .
قوله : و السّهم : يعنى تير .
قوله : و كلّما فيه نصل : نصل عبارتست از پيكان يعنى سر تير كه از فلز نوعا تعبيه مىكنند .
قوله : سواء خرق ام لا : ضمير در [ خرق ] به نصل راجع بوده و مقصود از [ خرق ] شكافتن مىباشد .
قوله : حتى لو قطعه بنصفين : ضمير فاعلى در [ قطعه ] به كلّ واحد من الآلات المذكوره راجعست و ضمير مفعولى بصيد عود مىكند .
قوله : اختلفا ام اتفقا : ضمائر تثنيه به نصفين راجع مىباشند .
قوله : تحرّكا ام لا : ضمير تثنيه به نصفين عود مىكند .
قوله : فيذكّى و يحرم الآخر : ضمير نائب فاعلى در [ يذكّى ] به ما فيه الرّأس راجعست .
قوله : و المعراض : بر وزن مقراض و آن به تيرى گويند كه دو طرفش تيز و وسط آن ضخيم مىباشد .
قوله : فلو قتل معترضا لم يحلّ : ضمير در [ قتل ] به كلّ واحد من الآلات راجع بوده و مقصود از [ معترضا ] اين است كه قتاله از پهنا و عرض به حيوان اصابت كند و ضمير در [ لم يحلّ ] به حيوان بر مىگردد .
قوله : دون المثقل : كلمه [ مثقل ] به صيغه اسم مفعول و آن جسم
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 33
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٣