قوله : او غاب بعد ان صارت حيوته غير مستقرّه : ضمير در [ غاب ] و [ حيوته ] به صيد راجع است .
قوله : و صار فى حكم المذبوح : ضمير در [ صار ] به صيد راجع بوده و اين جمله عطف تفسير است براى [ حيوته غير مستقرّة ] .
قوله : او تردّى كذلك : ضمير در [ تردّى ] به صيد راجع بوده و مقصود از [ كذلك ] اين است كه حيات صيد در حال ساقط شدن غير مستقرّه بوده باشد .
قوله : حلّ : ضمير به صيد عود مىكند .
قوله : و يشترط مع ذلك : مشاراليه [ ذلك ] شروطى است كه تاكنون براى حلّيت صيد ذكر نموديم .
قوله : كون الصّيد ممتنعا : مقصود از ممتنع اين است كه وقتى سر در عقبش گذاشته و دنبالش مىكنند فرار كند و حاصل آنكه فعلا وحشى باشد .
قوله : سواء كان وحشيا : يعنى اعم از اينكه در اصل و بالذّات حيوان وحشى بوده يا آنكه بالذّات اهلى است ولى بالعرض وحشى شده است .
قوله : فلو قتل غير الممتنع : ضمير در [ قتل ] بكلب راجعست .
قوله : من الفروخ : جمع [ فرخ ] يعنى جوجه و مقصود اين است كه جوجه حيوان ممتنع را كه بواسطه صغر و كوچكى نتواند فرار كند سگ بكشد .
قوله : او الاهلية : يعنى يا حيوان اهلى بزرگ را كه ممتنع نبوده و فرار نمىكند همچون گوسفند را بكشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 30
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٠