تير به آهو خورد يا به گمان اينكه صيد خوك است آن را زد و بعد معلوم شد كه آهو مىباشد در هيچيك از اين صور حيوان حلال نيست .
بلى ، شرط نيست كه قصد عين و ذات صيد را داشته باشد حتى اگر اجمالا قصد صيد داشت و بعد از گفتن بسم اللّه تير را به طرف صيدى كه شرعا حلال است همچون گاو وحشى مثلا رها نمود ولى تير بخطاء رفته و به حيوان حلال گوشت ديگرى همچون آهو مثلا برخورد نمود و آن را كشت حتما آهو حلال مىباشد .
فرع
اگر حيوان حلال گوشت و حرام گوشتى را كه با هم مثلا در يك جا بودند قصد نمود و تير را به طرف هردو رها نمود و هردو را كشت تنها حيوان حلال گوشت برايش حلال مىباشد .
سپس در ذيل [ الاسلام ] مىفرماين :
مقصود اسلام تيرانداز يا كسى كه در حكم او است همچون شمشير زن مىباشد چنانچه شرح آن قبلا گذشت .
و نير شرط است كه موت حيوان مستند بجراحتى باشد كه از ناحيه تير و شمشير و ديگر آلات در آن پيدا شده چنانچه در صورتى حيوان حلال است كه پس از اصابت آلت به او در حالى كه حيات مستقرّه دارد از نظر صيّاد پنهان نگردد .
و نيز شرط است كه حيوان ممتنع و فرارى باشد ، چنانچه اين سه شرط در قبل گذشت .
قوله : كل ذلك مع التّسمية : مشاراليه [ ذلك ] امورى است كه در قتل با آلات مذكور اعتبار گرديد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 36
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٦