قوله : و اولى منه : ضمير در [ منه ] به غايب شدن صيد در حال استقرار حيات راجع است و مقصود از [ اولويّت ] اولويّت در عدم حلّيت آن مىباشد .
قوله : لو تردى من جبل : كلمه [ تردّى ] بتشديد دال يعنى ساقط شده و بيفتد .
قوله : و نحوه : يعنى و نحو جبل همچون تپّه يا بام .
قوله : و ان لم يغب : كلمه [ ان ] وصليّه بوده و ضمير فاعلى در آن به صيد عود مىكند .
قوله : فانّ الشرط موته بجرح الكلب : مقصود از [ شرط ] شرط حلّيت بوده و ضمير در [ موته ] به صيد راجع است .
قوله : حتّى لو مات باتعابه : ضمير در [ مات ] بصيد راجع بوده و در ضمير [ اتعابه ] دو احتمال است :
الف : آنكه به كلب راجع باشد ، بنابراين اضافه [ اتعاب ] كه مصدر از باب افعال است به آن از قبيل اضافه مصدر به فاعل بوده و تقدير كلام چنين مىشود : حتى لو مات باتعاب الكلب اياه .
ب : آنكه به صيد راجع بوده و اضافه مصدر به ضمير از باب اضافه مصدر به مفعول فرض شود و حاصل آنكه معناى عبارت اين است كه : صيد موتش بواسطه درمانده شدنش از ناحيه سگ باشد .
قوله : او غمّه : يعنى موت صيد بواسطه اين باشد كه سگ دهانش را بست و آن را خفه كرد ، ضمير مجرورى به كلب راجع بوده و اضافه مصدر به آن از قبيل اضافه مصدر به فاعل است .
قوله : لم يحلّ : يعنى لم يحلّ الصّيد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 29
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٩