از جمله صحيحه زراره از مولانا ابيعبد اللّه عليه السلام است :
زراره مىگويد :
از حضرتش راجع به انفحهاى كه از بزغاله ميته خارج مىشود سئوال نمودم ؟
حضرت فرمودند : اشكالى ندارد .
عرض نمودم : شير در پستان گوسفند بوده در حالى كه مرده است ؟
فرمودند : اشكالى ندارد .
سپس شارح ( ره ) مىفرماين :
و در روايتى بطور صريح نقل شده كه شير نجس است ولى اينروايت از حيث سند ضعيف مىباشد ولى با اصل و قاعده موافق است و مقصود از [ اصل ] متنجس شدن مايعى است كه با نجاست ملاقات نموده و چون هر نجسى حرام و تناولش غير جايز است لاجرم شير متنجّس نيز بايد خوردنش حرام باشد .
سپس مىفرماين :
اينكه مصنف در متن قول به حلّيت شير را به مشهور نسبت داده خود مشعر است به اينكه وى در آن متوقّف بوده و حكمى نفرموده ولى در كتاب دروس آن را اصح قرار داده و روايت تحريم را تضعيف نموده و قائلين به آن را نادر و كم دانسته و در پايان روايت را بر تقيّه حمل فرموده است .
قوله : و مستنده روايات : ضمير در [ مستنده ] بحلال بودن شير در پستان ميته راجع است .
قوله : منها صحيحة زرارة عن ابيعبد اللّه عليه السّلام : اين
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 278
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٧٨