آن را بپوشاند .
قوله : الصلب : صفت است براى [ القشر ] يعنى پوست سفت و سخت .
قوله : و الّا كان بحكمها : يعنى و اگر پوست سخت روى تخم را نپوشانده باشد پس بيض در حكم ميته بوده و حرام مىباشد ، بنابراين ضمير در [ كان ] به بيض و در [ بحكمها ] به ميته راجع است .
قوله : قال فى القاموس : صاحب قاموس فيروزآبادى مىباشد .
قوله : هى شيئ يستخرج من بطن الجدى : ضمير [ هى ] بانفحه عود كرده و كلمه [ جدى ] بفتح جيم و سكون دال بزغاله مىباشد .
قوله : الرّاضع : يعنى شيرخوار .
قوله : فيعصر فى صوفه فيغلظ : كلمه [ يعصر ] و [ يغلظ ] به صيغه مجهول بوده و ضمائر نائب فاعلى به [ شئ يستخرج ] راجع ميباشند و ترجمه اين عبارت آن است كه :
پس آن جسم در پشم فشرده شده و به صورت جسم چروك خورده در آمده و در نتيجه غليظ و سفت گرديده است .
قوله : فاذا اكل الجدى فهو كرش : ضمير [ هو ] به [ شئ يستخرج ] راجع است يعنى و زمانيكه بزغاله علفخوار گرديد ديگر به آن انفحه نگفته بلكه كرش مىگويند .
قوله : فظاهر اوّل التفسير : مقصود شئ يستخرج من بطن الجدى الراضع مىباشد .
قوله : يقتضى كون الانفحه هى اللّبن : يعنى نفس شير درون شكنبه را كه به صورت پنير درآمده انفحه مىگويند نه خود شكنبه را كه كيسهاى
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 274
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٧٤