التنصيف ما أمكن و المعتبر منه العدد ، لا القيمة . فإذا كان فردا جعلت الزائدة مع أحد القسمين .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
اگر حيوان موطؤ با حيوان ديگر مشتبه شد حكم اينستكه براى پيدا كردنش مىبايد مجموع را تقسيم نموده و قرعه مىزنند تا بلاخره يكى باقى بماند و آن همان موطؤ مىباشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود اين است كه اگر حيوانى كه انسان با آن وطى نموده و بدين وسيله حرام شده است با حيوان حلال و غير موطؤ مشتبه شود براى تعيين و تشخيص آن لازم است اگر اطراف شبهه محصور بوده مثلا حيوان حلال بين پنجاه يا صد و يا مقدارى كه از نظر اهل عرف غير محصور نباشد مشتبه و مخفى بود حكم اين است كه مجموع را به دو نصف نموده و بين آن دو قرعه مىزنند يعنى دو رقعه تهيه نموده و در روى آنها اسم هركدام از دو نصف را مىنويسند مثلا مرقوم مىدارند :
نصف دست راست و نصف دست چپ يا دسته سفيد و دسته سياه و بعد رقعهها را با هم مخلوط كرده بطورى كه از هم مشخص نباشند آنگاه بنام حيوان حرام يكى از آنها را بيرون كشيده و خارج مىنمايند اگر مثلا مجموع دست راست خارج شد مجموع دست چپ را كنار گذاشته و دوباره مجموع دست راست را به دو نصف به نحوى كه گذشت تقسيم نموده و عمل را همچون سابق ادامه مىدهند تا حيوانات منتهى به يكى شده و سپس حيوان باقيمانده از نظر حكم مانند حيوانى است كه موطؤ بودنش معلوم و قطعى باشد يعنى آنچه در معلوم گفتيم در اينحيوان نيز
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 258
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٥٨