باقية و هو اللحم على المشهور و المستند ضعيف ، و من ثم كرهه ابن إدريس خاصة و قيدنا ذبحه بكونه عقيب الشرب تبعا للرواية ، و عبارات الأصحاب مطلقة .
شرح فارسى :
[ حكم حيوان حلال گوشتى كه شراب نوشيده ]
مرحوم مصنف مىفرماين :
اگر حيوان حلال گوشتى شراب آشاميد حكم اينستكه :
نبايد آنچه در جوف و شكم حيوان است خورده شود و باقى اجزائش را بايد آب كشيد و سپس خورد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود اين است كه حيوان حلال گوشت همچون گوسفند اگر شراب آشاميد و پس از آن حيوان را ذبح نمودند آنچه در شكمش قرار داشته از قبيل امعاء و احشاء و معده و قلب و كبد بايد اجتناب كرده و آنها را تناول نكنند و باقى اعضاء يعنى گوشتش را بنابر فتواى مشهور بايد آب كشيده سپس بخورند .
مدرك و مستند اين حكم ضعيف بوده از اينرو مرحوم ابن ادريس فرمودهاند :
تناول گوشت مكروه است بدون اينكه آب كشيدن را واجب بدانند .
سپس شارح ( ره ) مىفرماين :
اينكه ما عبارت مصنف ( ره ) را مقيّد به حصول ذبح بدنبال آشاميدن شراب نموده و گفتيم پس از شرب خمر حيوان را ذبح نمودند وجهش صرفا تبعيّت از روايت است ولى عبارت علماء در اين مقام مطلق بوده و آن را به [ عقيبه ] مقيّد نفرمودهاند .
قوله : ثمّ ذبح عقيبه : كلمه [ ذبح ] به صيغه مجهول بوده و ضمير