قوله : حرم لحمه و لحم نسبه : ضمائر مجرور به حيوان محلّل عود مىكنند .
قوله : ذكرا كان ام انثى : ضمير در [ كان ] به شارب لبن راجع است .
قوله : لا نعلم فيه مخالفا : ضمير در [ فيه ] به هذا راجعست .
قوله : و المستند اخبار كثيرة : از جمله اين اخبار حديث ذيل بوده كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج ( 16 ) ص ( 352 ) به اين شرح نقل فرموده است :
محمّد بن يعقوب ، از علىّ بن ابراهيم از پدرش ، از ، حنان بن سدير قال :
سئل ابو عبد اللّه عليه السّلام و انا حاضر عنده عن جدى رضع من لبن خنزيرة حتّى شبّ و كبر و اشتدّ عظمه ، ثمّ انّ رجلا استفحله فى غنمه ، فخرج له نسل فقال :
امّا ما عرفت من نسله بعينه فلا تقربنّه و امّا ما لم تعرفه فكله ، فهو بمنزلة الجبن و لا تسئل عنه .
قوله : عملا بالاصل : مقصود اصالة عدم الالحاق مىباشد .
قوله : و ان ساواه فى الحكم : ضمير فاعلى در [ ساواه ] به غير خنزيره و ضمير مفعولى آن به خنزيره راجع است و مقصود از [ حكم ] حكم شرعى از قبيل طهارت و نجاست و حرمت تناول از گوشت يا شيرش مىباشد .
قوله : مع احتماله : ضمير در [ احتماله ] به الحاق راجع است يعنى محتمل است قائل به الحاق شويم زيرا وقتى سگ مثلا در جميع احكام با خوك متّحد بود مستبعد است در خصوص اينحكم با آن متّحد نباشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 252
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٥٢