تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 25

مساهمون:

ص٢٥
لا للصيد فصادف صيدا فقتله لم يحل و إن زاده إغراء نعم لو زجره فوقف ثم أرسله حل . شرح فارسى :

[ اشتراط ارسال به منظور صيد ]

مرحوم مصنف مىفرماين : و نيز شرط است كه مرسل سگ را فقط براى اصطياد بفرستد . شارح ( ره ) مىفرماين : بنابراين اگر سگ خود بدون اينكه مرسل آن را بفرستد به طرف صيد دويد يا مرسل براى غير صيد آن را فرستاد و اتفاقا با صيد مصادف شد و آن را كشت ، صيد مزبور حلال نيست اگر چه صاحب سگ باعث ازدياد اغراء و برانگيختن حيوان شده باشد . بلى ، اگر صاحب سگ ، آن را از رفتار و دويدن متوقّف كرده و سپس به طرف صيد آن را بفرستد صيد حلال مىباشد . قوله : و ان يرسله للاصطياد : ضمير فاعلى در [ يرسله ] به صيّاد و ضمير مفعولى به كلب راجع است . قوله : فلو استرسل من نفسه : ضمائر در [ استرسل ] و [ نفسه ] به كلب راجع است . قوله : او ارسله لا للصّيد : ضمير فاعلى در [ ارسله ] به صيّاد و ضمير مفعولى به [ كلب ] راجع است . قوله : فصادف صيدا : ضمير در [ صادف ] بكلب راجعست . قوله : فقتله : ضمير فاعلى به كلب و ضمير مفعولى به صيد عود مىكند . قوله : لم يحل : يعنى لم يحل تناول الصّيد .