شيخ نيز در كتاب نهايه اخبار منع را بر كراهت حمل نمودهاند .
قوله : الّا انّه رجع فى موضع آخر : ضمير در [ انّه ] به شيخ ( ره ) راجع بوده و مقصود از [ موضع آخر ] موضع ديگر از كتاب نهايه مىباشد .
قوله : و حكم بقتل مستحلّها : ضمير در [ حكم ] بشيخ ( ره ) راجع بوده و ضمير در [ مستحلّها ] به جرّى و مارماهى و زهو عود مىكند .
قوله : و حكايته قولا مشعرة بتوقفه : ضمير در [ حكايته ] و [ بتوقفه ] به مرحوم مصنّف راجعست .
قوله : مع انّه رجّح فى الدّروس التّحريم : ضمير در [ انّه ] به مرحوم شيخ عود مىكند .
قوله : و هو الاشهر : ضمير [ هو ] به تحريم راجعست .
متن :
و لا السلحفاة بضم السين المهملة ، و فتح اللام فالحاء المهملة الساكنة . و الفاء المفتوحة . و الهاء بعد الألف و الضفدع بكسر الضاد و الدال مثال خنصر و الصرطان بفتح الصاد و الراء و غيرها من حيوان البحر و إن كان جنسه في البر حلالا سوى السمك المخصوص .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
و نيز سلحفات و ضفدع و سرطان و غير اين سه نيز حلال نيستند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
كلمه [ سلحفاة ] بضم سين بدون نقطه و فتح لام و بعد از آن حاء ساكنه بدون نقطه و بعد از آن فاء مفتوحه و تاء بعد از الف بوده به معناى لاك پشت كه به سنگ پشت نيز معروف مىباشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 188
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٨٨