حكمى كه ذكر شد در وقتى است كه ملخ بال داشته و بتواند پرواز نمايد .
سپس مىفرماين :
پس اگر ملخ را پيش از اخذ آتش بزنند حرام مىشود و نيز دباء حلال و مباح نيست .
شارح ( ره ) در ذيل [ هذا اذا استقلّ بالطّيران ] مىفرماين :
و اگر ملخ بالى نداشت كه بتواند پرواز كند حلال نيست .
و سپس مىفرماين :
و چون مرحوم مصنف در تذكيه ملخ شرط كردهاند كه لازمست حيوان اخذ و گرفته شود از اينرو فرع بعدى را بر اين شرط متفرع نموده و مىفرماين :
در نتيجه اگر شخص پيش از گرفتن ملخ آن را به آتش بسوزاند حرام مىگردد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
و همچنين اگر حيوان در صحراء يا در آب پيش از اخذ بميرد اگر چه ناظر آن را تحت نظر داشته و ملاحظهاش نمايد .
سپس مىفرماين :
اكل و تناول ملخ در حال زنده بودن با آنچه در درونش مىباشد حلال بوده همانطورى كه حكم ماهى چنين مىباشد .
و در ذيل [ و لا يحل الدّبا ] مىفرماين :
كلمه [ دبا ] بفتح دال و الف مقصوره و آن عبارتست از ملخ پيش از پرواز كردنش اگر چه بالهايش ظاهر شده باشد و كلمه مزبور جمع [ دباة ]
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 149
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٤٩