حضرت امام به حق مولانا الصّادق عليه السلام روايت كرده :
راوى از حضرتش سلام اللّه عليه سئوال مىكند : آيا پرندهاى را كه ذبح شده و سرش را جدا كردهاند مىتواند خورد ؟
حضرت در جواب مىفرماين : بلى ، ولى عمدا سرش را قطع نكنند
اين روايت همانطوريكه ملاحظه مىشود نصّ در جواز و حلّيت آن مىباشد .
و دليل ديگر بر مدّعاى ما اين است كه :
آيه شريفه : فكلوا ممّا ذكر اسم اللّه عليه ، عام بوده و عمومش صورت قطع رأس را نيز شامل مىگردد ، پس در نتيجه بايد بگوئيم :
در مورد بحث ( جدا كردن سر از بدن ) و آنچه سابقا حكم بحرمتش نموديم صرفا فعل حرامى بوده بدون اينكه ذبيحه حرام باشد .
سپس مىفرماين :
ممكن است قولى را كه مرحوم مصنف در متن حكايت فرمودند ( يعنى قول مرحوم شيخ و جماعت ) تنها به مسئله اخير راجع نبوده بلك متعلّق به جميع مسائل مذكور كه مشهور حكم به مكروه بودن افعال در آنها نمودند باشد چه آنكه در تمام آنها اختلاف بين حضرات واقع است بلكه مرحوم مصنف خود در كتاب دروس تمام را تحريم نموده به استثناى قلب سكين را كه در آن حكم بحرمت نفرموده چنانچه غير مصنف نيز آن را حرام ندانسته بلكه اكتفاء به صرف نقل خلاف فرمودهاند .
قوله : للنّهى عنه فى صحيحة محمّد بن مسلم عن الباقر عليه السّلم : حديث مذكور را مرحوم صاحب وسائل در ج ( 16 ) ص ( 267 ) به اين شرح نقل فرموده :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 112
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١١٢