قوله : عدم جواز تملّكه مطلقا : ضمير در [ تملّكه ] به مملوك راجع بوده و مقصود از [ مطلقا ] اين استكه چه صغير بوده و چه كبير باشد .
قوله : و به صرّح فى الدّروس : ضمير در [ به ] به اطلاق منع راجع بوده و ضمير فاعلى در [ صرّح ] به مصنّف عائد است .
قوله : قطع بجواز تملّك الصّغير بعد التعريف حولا : ضمير در [ قطع ] به علّامه راجع بوده و مقصود از [ تعريف حولا ] اينستكه لازم است بمدّت يكسال مملوك پيدا شده را در معرض اعلام گذاشته و بدينوسيله مالك را طلب كند مثلا در اماكن عمومى از قبيل مساجد و اسواق و چهار راهها و امثال اينها جارّ بزنند تا مالكش پيدا شود .
قوله : و هو قول الشيخ : ضمير در [ هو ] بجواز تملّك راجعست .
قوله : لانّه مال : ضمير در [ لانّه ] بمملوك پيدا شده راجعست .
قوله : يخشى تلفه : ضمير در [ تلفه ] به مملوك پيدا شده عود مىكند .
قوله : اطلق المنع من تملّكه : ضمير در [ اطلق ] به علّامه و در [ تملّكه ] به مملوك پيدا شده عود مىكند و منظور از [ اطلاق منع ] اينستكه مملوك صغير بوده يا كبير باشد ، قبل از تعريف يكسال بوده يا بعد از آن باشد .
قوله : كالابل : يعنى همانطوريكه شتر قادر بر حفظ خود بوده و مىتواند نفسش را از مهلكات و بليّات مأمون نگاهدارد .
قوله : و هو لا يتمّ فى الصّغير : ضمير [ هو ] به دليل علّامه در كتاب تحرير راجعست .
قوله : بان يراه يباع فى الاسواق : ضمير منصوبى در [ يراه ] و
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 152
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٥٢