به غاصب و ضمير مجرورى در [ قسمته ] و [ تمييزه ] به مغصوب و ضمير فاعلى در [ امكن ] به تمييز راجع مىباشد .
قوله : و ان شق : كلمه [ ان ] وصليّه بوده و ضمير در [ شقّ ] به تمييز و يا قسمت راجعست .
قوله : او الحمراء بالصّفراء : يعنى خلط الحنطة الحمراء بالحنطة الصفراء .
قوله : لوجوب ردّ العين حيث يمكن : ضمير در [ يمكن ] به ردّالعين راجع بوده و اين عبارت علّت است براى [ كلّف قسمته ] .
قوله : لو خلط الزّيت بمثله : يعنى بزيت مثله .
قوله : او الحنطة بمثلها وصفا : ضمير در [ مثلها ] بحنطة راجع است و مقصود اينست كه گندم مغصوب را با گندم خودش كه از نظر صفت با هم مماثل هستند مثل اينكه هردو گندم زرد و درشت مىباشد مخلوط نمود .
قوله : ضمن المثل ان مزجه بالاردى : ضمير در [ ضمن ] و ضمير فاعلى در [ مزجه ] به غاصب و ضمير مفعولى در [ مزجه ] بمغصوب عائد است .
قوله : لتعذّر ردّ العين كاملة : علّت است براى وجوب مثل ، يعنى چون مال غصبى مثلى بوده و بواسطه امتزاج به مماثلش كه از نظر مرغوبيّت پستتر از آن است در حكم تالف واقع شده لاجرم غاصب مكلّف است كه آن را خود برداشته و مثل آن را به مالك بدهد .
قوله : و هو ادون من الحق : كلمه [ و لو ] [ حاليّه ] بوده و ضمير [ هو ] به مال الغاصب راجع مىباشد و مقصود از [ الحق ] مال مغصوب مىباشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 120
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٢٠