باشد بايد به فرزند چهارمى بدهد و بدين ترتيب بهريك از چهار فرزند ربع شش تومان كه پانزده ريال باشد مىرسد .
قوله : و لو اقر الولد به آخر : يعنى بولد آخر .
قوله : دفع اليه النّصف : ضمير فاعلى در [ دفع ] به [ الولد ] و در [ اليه ] به آخر راجعست .
قوله : لانّ ذلك هو لازم ارث الولدين : مشاراليه [ ذلك ] نصف مىباشد .
قوله : دفعا اليه الثلث : ضمير در [ دفعا ] به ولدين و در [ اليه ] به ثالث راجعست .
قوله : دفع كلّ واحد منهما ثلث : ضمير در [ منهما ] به ولدين راجعست .
متن :
( و مع عدالة اثنين ) من الورثة المقرين ( يثبت النسب و الميراث ) ، لأن النسب إنما يثبت بشاهدين عدلين ، و الميراث لازمه ( و إلا ) يكن في المعترفين عدلان ( فالميراث حسب ) ، لأنه لا يتوقف على العدالة بل الاعتراف كما مر .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
و با عدالت دو نفر نسب و ميراث هردو ثابت مىشود و اگر اينطور نباشد تنها ميراث ثابت مىگردد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود اينست كه دو نفر از ورثه كه اقرار به نسب ديگرى نمودهاند در صورتى كه عادل باشند هم نسب مقرّ به ثابت شده و هم ميراث بر آن مترتّب مىگردد زيرا نسب بشهادت دو عادل ثابت گشته و ميراث هم
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 361
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٦١