قوله : و وارثه ظاهرا اخوته : ضمائر [ وارثه ] و [ اخوته ] به زوج راجع مىباشند .
قوله : فصدّقها الاخوة : ضمير مفعولى در [ صدّقها ] به زوجه راجعست .
قوله : و نصف ما فى يدها : يعنى يد الزّوجة .
قوله : لاعترافهم باستحقاقه ذلك : ضمير در [ اعترافهم ] به اخوه و زوجه راجع بوده و ضمير در [ باستحقاقه ] به ولد عائد مىباشد و مشاراليه [ ذلك ] ما ترك ميّت مىباشد .
قوله : و ان اكذبوها دفعت اليه ما بيدها : ضمير جمع در [ اكذبوها ] به اخوه و ضمير مؤنث به زوجه عود كرده و ضميردر [ دفعت ] و [ بيدها ] نيز به زوجه بازگشته و ضمير در [ اليه ] به ولد بر مىگردد .
قوله : زايدا عن نصيبها : يعنى نصيب زوجه .
قوله : و هو الثمن : ضمير [ هو ] به [ ما بيدها زائدا ] راجعست
قوله : لانّ بيدها ربعا : ضمير در [ بيدها ] به زوجه عود مينمايد
قوله : نصيبها على تقدير عدم الولد : ضمير در [ نصيبها ] به زوجه راجع بوده و اين كلمه مرفوع است تا خبر براى مبتداء محذوف باشد و تقدير كلام چنين است : لانّ بيدها ربعا هو نصيبها الخ .
قوله : فتدفع الى الولد نصفه : ضمير فاعلى در [ تدفع ] به زوجه و در [ نصفه ] به [ ما بيدها ] راجعست .
قوله : و يحتمل ان يدفع اليه سبعة اثمان : ضمير در [ اليه ] به ولد عود مىكند .
قوله : ما فى يدها : يعنى فى يد الزّوجة .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 358
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٥٨