قوله : و يندرج فيه بعض شرائط المقرّ به : ضمير در [ فيه ] به فصل اوّل راجعست .
قوله : و كان عليه ان يدرج شرائط المقرّ له ايضا فيه : ضمير در [ عليه ] به مصنّف ( ره ) و در [ فيه ] به فصل اوّل راجعست .
قوله : و هى اهليّته للتملّك : ضمير [ هى ] به شرائط مقرّ له و در [ اهليّته ] به مقرّ له عود مىكند .
قوله : و ان لا يكذّب المقرّ : ضمير فاعلى در [ لا يكذّب ] به مقرّ له راجعست .
قوله : و ان يكون ممّن يملك المقرّ به : ضمير در [ يكون ] بمقرّ له راجعست .
قوله : فلو اقرّ للحائط او الدّابة لغى : لغو و فاسد بودن اين اقرار بواسطه شرط اوّل يعنى [ اهليته للتملك ] مىباشد .
قوله : و لو اكذبه لم يعط : ضمير فاعلى در [ اكذبه ] به مقرّ له و ضمير مفعولى به مقرّ و ضمير نائب فاعلى در [ لم يعط ] نيز به مقرّ له راجع مىباشد .
قوله : و لو لم يصلح لملكه : يعنى ملك مقرّ له و ضمير در [ لم يصلح ] به مقرّ به عود مىكند .
قوله : او خمر غير محترمة : خمرى كه شرعا مورد احترامست عبارت است از شرابى كه مقصود از آن سركه است و شراب غير محترم آن است كه مراد از آن صرفا شرب آن مىباشد .
قوله : و انما ادرجنا ذلك ليتمّ الباب : مشاراليه [ ذلك ] شرائط مقرّ له مىباشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 167
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٦٧