قوله : و لو شارك المعيّن : ضمير فاعلى در [ شارك ] به [ غير ] راجعست .
قوله : فان قصد التبرّع عليه : ضمير در [ قصد ] به غير و ضمير مجرورى در [ عليه ] به معيّن عود مىكند .
قوله : فالجميع للمعيّن : يعنى جميع عوض .
قوله : لوقوع الفعل باجمعه له : ضمير در [ له ] به معيّن عائد است .
قوله : بان اطلق : مقصود از [ اطلاق عمل ] اين استكه نه به قصد اجرت و عوض كار نمود و نه به نيّت تبرّع عملى انجام داد بلكه صرفا بر انجام كار مبادرت كرد بنابراين اطلاق در اينجا به معناى [ اهمال ] است .
قوله : او قصد العمل لنفسه : ضمير در [ قصد ] و [ لنفسه ] به غير راجعست .
قوله : لحصوله بفعلين : ضمير در [ لحصوله ] به عمل راجعست
قوله : احدهما مجعول له : مقصود فعلى است كه از عامل معيّن صادر شده .
قوله : و الآخر متبرّع به : مراد عملى استكه از غير انجام شده
قوله : فيستحق النصف : ضمير فاعلى در [ يستحق ] به عامل معيّن راجعست .
قوله : بناء على قسمة العوض على الرؤس : و چون دو نفر در كار شركت داشتند لاجرم عوض بايد تنصيف شود و اگر سه نفر بودند عوض را سه قسمت مىكردند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 99
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٩٩