عددى چند بيشتر از رفيقش بنشانه زد در صورتى كه مسبوق بخواهد با وى مصالحه كند كه سابق از عدد زيادى چشم بپوشد اين صلح صحيح نيست .
مؤلف گويد :
مثلا زيد 10 تير و عمرو 8 تير بنشانه اصابت دادهاند حال عمرو از زيد بخواهد كه در قبال چيزى از مال كه بوى مىدهد او از دو عدد زيادى خويش صرفنظر كند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
دليل اين حكم يعنى عدم صحت صلح مزبور آنست كه :
اين صلح باعث تفويت غرض و هدف اصلى از عمل مسابقه مىشود يا مىتوان گفت اساسا چنين صلحى با وضع مسابقه تخالف و تنافى دارد .
قوله : و اذا نضل احدهما صاحبه بشئ : يعنى ، و اذا سبق احد المتراميين الآخر بشئ من العدد .
قوله : فصالحه : ضمير فاعلى به مسبوق و ضمير مفعولى به سابق راجع است .
قوله : لم يصحّ : ضمير مستتر در آن به صلح راجعست .
قوله : لانّه مفوّت للغرض : ضمير در [ لانّه ] به صلح راجع است .
و غرض مترتب بر عقد رمايه تعيين و تشخيص سابق بر مسبوق است .
قوله : او مخالف لوضعها : يعنى وضع مناضله .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 72
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٧٢