و محتمل است بگوئيم در باب وصيّت نيز پسر عموى ابوينى بر عموى ابى مقدّم است زيرا در ميراث اولى محسوب مىشود و هركس كه در باب ارث از ديگرى اولى باشد در باب وصيّت نيز چنين است .
قوله : اقرب الناس اليه نسبا : ضمير در [ اليه ] به موصى راجع است .
قوله : نزّل على مراتب الارث : ضمير نائب فاعلى در [ نزّل ] به [ اقرب ] راجع است .
قوله : لان كل مرتبة اقرب اليه : ضمير در [ اليه ] بموصى راجع است .
قوله : من التى بعدها : ضمير در [ بعدها ] به [ مرتبه ] راجع است .
قوله : يتساوى المستحق هنا : مشار اليه [ هنا ] باب وصيّت مىباشد .
قوله : لاستواء نسبتهم : يعنى نسبت اقرباء .
قوله : و هو الوصيّة : ضمير [ هو ] به سبب الاستحقاق راجع است .
قوله : فللذكر مثل حظّ الانثى : در مقابل مبحث ارث كه گفتهاند : للذكر مثل حظّ الانثيين .
قوله : لانّ تقدمّه عليه فى الميراث : ضمير مجرورى در [ تقدمه ] به ابن عم و در [ عليه ] به عم راجع است .
قوله : يقتضى كونه اقرب : ضمير در [ يقتضى ] به تقدّم راجع بوده و ضمير مجرورى در [ كونه ] به ابن عم عود مىكند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 409
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٠٩