حكم اين است كه كسانى كه تا چهل ذراع در پهلوى خانه وى هستند مشمول اين وصيّت مىباشند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود همسايگانى است كه تا چهل ذراع از تمام اطراف در جوار وى واقع شدهاند نه يك طرف خاصّى و اين حكم مشهور بوده ولى مدرك آن ضعيف است .
برخى از فقهاء فرمودهاند :
جيران و همسايگان تا چهل خانه همه اطراف صادق است و دليل ايشان روايت عامّى مىباشد .
ولى اقوى از نظر ما اين است كه در صدق اين معنا بايد به عرف رجوع نمود چه آنكه در شرع انور براى آن تحديد قابل اعتمادى وارد نشده است .
لازم بتذكر است كه در صدق اين عنوان مالك خانه و مستأجر و مستعير و غاصب ظاهرا با هم مساوى بوده و عنوان همسايه بهركدام صادق است .
قوله : لمن يلى داره : يعنى دار موصى .
قوله : استنادا الى رواية عاميّه : مرحوم شارح اين روايت را در حاشيه [ منه ] اينطور نقل فرموده :
عايشه از حضرت نبوى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نقل مىكند كه حضرت فرمودند :
الجار الى اربعين دارا .
قوله : و الاقوى الرّجوع فيهم الى العرف : ضمير در
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 275
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٧٥