قوله : لانّها اعم : يعنى كتابت اعم است از قصد وصيّت و غير آن .
قوله : و لا تكفيان مع الاختيار : ضمير تثنيه در [ لا تكفيان ] به كتابت و اشاره عائد است .
قوله : و ان شوهد كاتبا : ضمير نائب فاعلى در [ شوهد ] بموصى كه كاتب باشد راجع است .
قوله : او علم خطّه : كلمه [ علم ] به صيغه مجهول و ضمير در [ خطّه ] بموصى راجعست .
قوله : او عمل الورثة : ببعضها : يعنى بعض الكتابة .
قوله : او قال انّه بخطّى : ضمير در [ قال ] به كاتب و در [ انّه ] به مكتوب عائد است .
قوله : انا عالم به : ضمير در [ به ] بمكتوب عائد است .
قوله : فاشهدوا على بها : ضمير در [ بها ] بوصيّت راجع است و مىتوان آن را به كتابت راجع دانست .
قوله : لا بدّ من تلفّظه به : ضمير در [ تلفّظه ] به موصى و در [ به ] بمكتوب راجعست .
قوله : او قرائته عليه : ضمير در [ قرائته ] به مكتوب و در [ عليه ] به كاتب راجعست .
قوله : و اعترافه بعد ذلك : ضمير در [ اعترافه ] به كاتب راجع بوده و مشار اليه [ ذلك ] قرائت مىباشد .
قوله : و هو منفى هنا : ضمير [ هو ] به علم راجع بوده و مشار اليه [ هنا ] فرضى است كه صورت دستخط را بر او قرائت كرده و
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 218
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢١٨