مرحوم مصنف مىفرماين :
فصل اول
در تعريف وصيّت مىباشد و آن عبارتست از :
بملك درآوردن عين يا منفعت و يا عبارتست از :
مسلّط نمودن كسى را بر تصرف نمودن بعد از وفات .
شارح ( ره ) مىفرماين :
كلمه [ وصيّت ] مشتق است از [ وصى ، يصى ] يا از [ اوصى ، يوصى ] يا از [ وصّى ، يوصّى ] .
اين كلمه در اصل و لغت به معناى وصل و تماس داشتن است و ازاينرو چنين تصرفى را به اين نام خواندهاند كه در آن تصرف در زمان حيات را بتصرّف بعد از حدوث فوت متّصل مىنمايند .
يا تقرّب در حال حيات را به تقرّب جستن بعد از ممات تماس داده و متصل مىگردانند و از نظر اصطلاح شرعى عبارتست از اينكه :
عين يا منفعتى را بملك ديگرى درآوردن يا بتفسير ديگر :
شخصى را بر تصرف در اموال خود نسبت ببعد از وفات مسلّط گرداندن مىباشد .
قوله : ففيه فصول : ضمير در [ فيه ] به كتاب الوصايا راجع بوده و فصول در اين كتاب چهار است به اين شرح :
فصل اول : در تعريف وصيّت .
فصل دوم : در بيان متعلق وصيّت .