قوله : و ان كان اختلافهما فى جنس المجعول : ضمير در [ اختلافهما ] به عامل و مالك راجع بوده و مقصود از [ مجعول ] همان عوض مىباشد .
قوله : مع اختلافه بالقيمة : ضمير در [ اختلافه ] به [ جنس المجعول ] عائد است .
قوله : جعل شئ معيّن يساوى خمسين : كلمه [ جعل ] به صيغه مصدر و مضاف و [ شئ ] مضاف اليه آن بوده و [ معين ] صفت آن مىباشد و جمله [ يساوى خمسين ] حال است از [ شئ ] .
قوله : و ادعى العامل جعل غيره : ضمير در [ غيره ] به شئ معين راجع است .
قوله : ممّا يساوى مأتين : كلمه [ من ] در [ ممّا يساوى الخ ] بيان است براى [ غير ] .
قوله : الا انّ ذلك نشأ الخ : مشار اليه [ ذلك ] ادعاء كلّ واحد منهما ما ينكره الآخر مىباشد و اين عبارت اشاره است به جواب از اشكال و سؤال مقدر به شرحى كه گذشت .
قوله : من اختلاف الجعل جنسا : كلمه [ جعل ] به ضمّ جيم مىباشد .
و مثال اختلاف عوض از حيث جنس همان است كه در چند سطر پيش ذكر كرديم يعنى گندم و جو .
قوله : او وصفا : يعنى اختلاف دو عوض بحسب وصف - باشد نظير اينكه هردو قبول دارند عوض از جنس گندم بوده منتهى يكى مدعى است گندم ورامين منظور و مجعول بوده و ديگرى مىگويد
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 163
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٦٣